Buddha Dhamma

၀ိပႆနာတရားကို အခါအားေလ်ာ္စြာ ပြားမ်ားေလ့ရွိတဲ့သူေတြဟာ အနိစၥ 

ဒုကၡ အနတၱဆိုတဲ့ လကၡဏာေရးသံုးပါးကုိ ျမင္ေအာင္ ပြားမ်ားရပါမယ္။ 

မိမိရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ကုိ ဥာဏ္နဲ႕ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့အခါမွာ 

(၀ါ)တ၇ားအားထုတ္ေနတဲ့အခါမွာ 

ရုပ္တရားနာမ္တရားေတြဟာ ျဖစ္ျပီးပ်က္သြားတဲ့သေဘာကို ျပပါတယ္။ 

ဥပမာ -

တရားအားထုတ္ရင္း ျခင္ကုိက္တဲ့ေ၀ဒနာေလး ျဖစ္တယ္ဆုိပါဆို႕။အဲ့ဒီေ၀ဒ

နာေလးကုိ စိတ္ကုိဘယ္မွ မလြင့္ပါးေစပဲ 

သမာဓိအားေကာင္းေကာင္းနဲ႕ ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့အခါ ေ၀ဒနာေလးခ်ဳပ္သြား

တာကုိ ဥာဏ္နဲ႕သိရပါတယ္။ ျပီးရင္ ခါးနာတာ၊ ဇက္ေၾကာတက္တာ၊

မိိမိရဲ႕တင္ပါးနွစ္ဖက္လံုး 

မီးလုိပူလာတာ၊ ေရခဲလိုေအးလာတာ၊ ေလေတြအထက္ေအာက္ 

စံုဆန္တက္လာတာ

အစရွိတဲ့ ေ၀ဒနာေတြ အစားထိုးလာပါမယ္။ 

အစားထိုးလာတဲ့ေ၀ဒနာေတြကို ေစာင့္ၾကည့္ရွဳ႕မွတ္ေနရင္ 

အဲ့ဒီေ၀ဒနာေတြဟာလဲ ပ်က္စီးျပီး တျခားေ၀ဒနာေတြ အစားထိုးျပန္တာပါပဲ။

အဲ့ဒီေ၀ဒနာေတြဟာ ျဖစ္ျပီးရင္ ပ်က္သြားတယ္ဆုိေတာ့ 

မျမဲတဲ့သေဘာတရားဟာ အနိစၥတရားပါပဲ။ ဒီေ၀ဒနာေတြကုိ ခံစားေနရတာ 

ဆင္းရဲတဲ့သေဘာမုိ႕ ဒုကၡတရားပါပဲ။ မိမိခႏၶာကိုယ္ၾကီးကို မိမိမပုိင္ပဲ 

သူ႕သေဘာအတိုင္း ျဖစ္ခ်င္သလုိျဖစ္ 

ပ်က္ခ်င္သလုိပ်က္ ေဖာက္ျပန္ေနတာမုိ႕ အစိုးမရတဲ့ အနတၱတ၇ားပါပဲ။ 

ဒီလကၡဏာေရးသံုးပါးကုိ အဖန္ဖန္အထပ္ထပ္ ျမင္ေနေအာင္ 

ပြားမ်ားရပါမယ္။ လကၡဏာေရးသံုးပါးကုိ ျမင္တဲ့ဥာဏ္ဟာ 

၀ိပႆနာဥာဏ္ပါပဲ။ ၀ိပႆနာဥာဏ္က ႏုံ႕ေနအားနည္းေနရင္ 

မဂ္ကုိေနွးေႏွးေရာက္ျပီးေတာ့ ထက္ရင္ ျမန္ျမန္ေရာက္ပါတယ္။ ဒီေလာက္ပဲ 

ထူးျခားပါတယ္။ လကၡဏာကိုေရာက္တဲ့ ၀ိပႆနာဟာ 

မဂ္ဥာဏ္ကုိ ျဖစ္ေစနိုင္တယ္လို႕ ဋီကာမွာ ဆိုပါတယ္။ 

* မေနရလို႔-ေသၾကေသာခါ၊ 
ကိုယ့္ေနာက္ကိုမ်ား-ဘာမ်ားပါမွ၊ 
ပစၥည္းစုစု-တစ္ခုမပါ၊ 
ကိုယ္ျပဳထား-ကံမ်ားပါရမွာ။
* ခႏၶာေမြးတာ- ေျမေကၽြးဖို႔၊
* ဥစၥာစုတာ-ထိုက္သူဖို႔၊ 
* အလွဴေပးတာ-ကိုယ့္ေရးဖို႔ 
* အိုျခင္းရွိရာ, သူ႔ထက္ငါ, ၿပိဳင္ကာေျပးၾကသည္။ 
* နာျခင္းရွိရာ, သူ႔ထက္ငါ, ၿပိဳင္ကာေျပးၾကသည္။ 
* ေသျခင္းရွိရာ, သူ႔ထက္ငါ, ၿပိဳင္ကာေျပးၾကသည္ 
* မအိုရာမွန္, ျပည္နိဗၺာန္, အနိစၥံ-႐ႈကာ ပြားရမည္။
* မနာရာမွန္, ျပည္နိဗၺာန္, ဒုကၡံ-႐ႈကာ ပြားရမည္။ 
* မေသရာမွန္, ျပည္နိဗၺာန္, အနတၱံ-႐ႈကာ ပြားရမည္။

ၿမိဳ႕ေတာ္ဦးဆရာေတာ္

BY - ASHIN SUMANGALA